SRUTU I TUTU

Rym i uśmiechnięte słońce

Moderatorzy: Poetyfikator, Moderator, Weryfikator, Zasłużeni przyjaciele

Awatar użytkownika
Kkodik
Kmiotek
Posty: 4
Rejestracja: czw 09 maja 2019, 09:44
OSTRZEŻENIA: 0
Lokalizacja: Berchtesgaden
Płeć: Mężczyzna

SRUTU I TUTU

Postautor: Kkodik » pt 10 maja 2019, 15:43

SRUTU I TUTU
Gdzie są poeci dla których w młodości
uciekłeś, zaszyłeś się lesie
słowa, wersety myśli przekorne
tak pełne wymiaru , uniesień
gdzie ich porządek w uczuciach codziennych
tak mocnych jak kawa o świcie
bez niepotrzebnych sromotnych drążeń
niosących sensu zabicie
czyżby odeszli schowali się w pustkę,
samotność tworzenia zabrali
leżą w trumienkach na dnie z złotych luster
w orderach odświętnej gali
a więc pomarli z żalu nad wierszem ,
a może nie rodzić się muszą
po co im tworzyć kiedy nikogo
już aurą niebiańską nie wzruszą

dziś tylko srutu i tutu i tutu i srutu
i tutu i srutu rozbrzmiewa.
bo każdy to srutu i tutu i srutu i tutu
i pisze srutowy poemat
srutować , tutować dziś wszyscy potrafią,
srutownik tutownik jest w głowie
tomiki srutaczy , wierszydla tutaczy
wydają srutowi tutowie
i w pieśni brzmi nutka srutowej tutowni
z refrenem i srutu i tutu
jęczenia Hiobowe ,Niobowe ,Nikowe,
srutowe logosy tutowe
ty także Konradzie srutownik dziś jesteś
bez miary tutowej poczęty
i łączysz się w miazgę srutowo tutową
jak balon od srutu nadęty
więc chwalmy dziś Srutu i Tutu wielgachne
bo tylko ono ma miarę
a Ci którzy wznieśli poezję na szczyty
niech śpią w zaciszu ku chwale.



Awatar użytkownika
Psychodelirium
Zarodek pisarza
Posty: 13
Rejestracja: ndz 28 kwie 2019, 10:07
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Nie podano

SRUTU I TUTU

Postautor: Psychodelirium » wt 14 maja 2019, 21:40

Wolę mniej tradycyjne wiersze, temat jak na długi utwór nie powala, jeśli już wiersz z przymrużeniem oka, to myślę, że warto go naprawdę dopieścić, inaczej robi się z tego bardzo przeciętne wierszydło.
Jak dla mnie za dużo tego, szybko wydaje się już przegadany, trochę bym skróciła.
Co do techniki: z formy widać, że wiersz w założeniu chyba miał być rytmiczny, na ten moment sylabicznie wygląda to tak (pierwsze 16 wersów):
11, 9, 10, 9
11, 9, 10, 8
11, 9, 11, 8
10, 9, 10, 9
Możliwe, że się gdzieś machnęłam, ale nie ma tu stałego rytmu, przez co po prostu traci na brzmieniu.
I kosmetyka: przed przecinkami nie dajemy spacji! Nigdy. Dajemy zawsze po (z wyjątkiem liczebników ułamkowych).
Ogólnie ta pierwsza połowa znacznie bardziej mi się podoba, niż druga :) Rozumiem, że zabieg srutotutowania na potęgę celowy, ale mnie już trochę zmęczył, miałam wrażenie, że narrator mówi do mnie jak do ściany :mrgreen: W sumie czasem i tak trzeba.



Awatar użytkownika
Mrs Alistair
Dusza pisarza
Posty: 614
Rejestracja: pt 13 lut 2015, 10:11
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Kobieta

SRUTU I TUTU

Postautor: Mrs Alistair » ndz 19 maja 2019, 12:33

Pomysł nie jest nowy, już to słyszałam gdzieś.
Trochę zabawnie, trochę nudnie. Interpunkcję pomijam. Wdarł się chaos w sferze rymów i rytmu.
czyżby odeszli schowali się w pustkę,
samotność tworzenia zabrali
leżą w trumienkach na dnie z złotych luster
w orderach odświętnej gali

Przydałoby się trochę dopracować.
Ku refleksji: może przydałoby się stworzyć specjalny dział wierszydeł "srutututu"?


Pisać może każdy, ale nie każdy może być pisarzem
Katarzyna Bonda


Wróć do „Poezja rymowana”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 2 gości