Dla nas

Obrazek
Pisane śniegiem.

Moderatorzy: Poetyfikator, Moderator, Weryfikator, Zasłużeni przyjaciele

Awatar użytkownika
Wrotycz
Pisarz osiedlowy
Posty: 275
Rejestracja: wt 03 gru 2019, 16:43
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Nie podano

Dla nas

Postautor: Wrotycz » czw 21 maja 2020, 19:26

Wyłącznie proste wieczory i sny w kamiennym spokoju,
a jeśli wyświetla się lęk, to tylko z obawy spotkania.
Nigdy nie wiadomo, z czym może przyjść człowiek.
Szkoda, że nie możesz być.

Na polanie nie straszy czas ani odległość.
Umeblowałam skończony kosmos.
Dwa zwinięte w kłębek sierściuchy na fotelach.
Nic nam nie grozi – mruczą. Pliszka za okiennicą
zbudowała gniazdo, sześć gardziołek na głowie.
Na stary klon po zmroku podlatuje sowa.

Szkoda, że nie możesz być. Byłoby raźniej.
Dwie sójki okupują świerki wokół polany.
Rankiem myszołów na starej studni dopadł mniejszą,
a druga tak rozpaczliwie miotała się, próbując go odgonić.
Wzbił się z ofiarą w szponach, kiedy wybiegłam z domu.
Biedna, leciała nad nimi, krzycząc przeraźliwie.

Patrz na mnie, gdy się boję.



Awatar użytkownika
Sarah
Poetyfikator
Poetyfikator
Posty: 2602
Rejestracja: pt 14 lip 2017, 18:57
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Kobieta

Dla nas

Postautor: Sarah » czw 21 maja 2020, 20:48

Niepokojąco przejmujące.
Ptasie i kocie nawiązania - niezmiernie plastyczne, bardziej mi chyba jednak przeszkadzają, niż uwypuklają wołanie peelki o uwagę/zainteresowanie.
Rozumiem, że trzeba było obudować wers "Szkoda że nie możesz tu być" i doceniam ptasie (wielowymiarowe przecież) metafory.
Do mnie przemówiłby jednak bardziej większy minimalizm i pozostawienie niedopowiedzeń, delikatnych aluzji.
Jednej, dwóch metafor.
To absolutnie nie zarzut czy też wytyczna - to tylko moje odczucia podczas czytania Twojego wiersza.

Wrotycz pisze:Source of the post Patrz na mnie, gdy się boję.

To piękna klamra.
I obroniłaby się sama, bez towarzystwa
biednej, krzyczącej przeraźliwie. sójki.
(zwyczajnie przeładowałaś i otarłaś się o tragifarsę).

Wyrzucam więc zwierzęta. Zostawiam umeblowany kosmos i cichy krzyk peelki, zostawionej ze strachem i samotnością.

I dziękuję Ci za ten wiersz.


Nie jestem w wieku, w którym nieświadomie popełnia się głupstwa.W moim wieku głupstwa popełnia się planowo i z dziką przyjemnością.

Brniesz w mgłę, a pod stopami bagno, uważaj - R.Pawlak 28.02.2018

Awatar użytkownika
ithi
Siewca Dobra
Siewca Dobra
Posty: 5463
Rejestracja: pt 23 sie 2013, 11:15
OSTRZEŻENIA: 0
Lokalizacja: Płock
Płeć: Kobieta
Kontaktowanie:

Dla nas

Postautor: ithi » czw 21 maja 2020, 20:52

Wyrzucam więc zwierzęta.
Zostawiam
umeblowany kosmos i krzyk,
cichy strachem i samotnością.


Ładnie tu. I w wierszu i w komentarzu.

a ten wers
Wrotycz pisze:Source of the post Patrz na mnie, gdy się boję.

to perełka.


gosia

„Szczęście nie polega na tym, że możesz robić, co chcesz, ale na tym, że chcesz tego, co robisz.” (Lew Tołstoj).

Obrazek

Awatar użytkownika
Wrotycz
Pisarz osiedlowy
Posty: 275
Rejestracja: wt 03 gru 2019, 16:43
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Nie podano

Dla nas

Postautor: Wrotycz » pt 22 maja 2020, 00:24

Dziękuję za ten komentarz, Sarah. Wnikliwe spojrzenie zawsze cieszy.
Sarah pisze:Source of the post Rozumiem, że trzeba było obudować wers "Szkoda że nie możesz tu być" i doceniam ptasie (wielowymiarowe przecież) metafory.
Do mnie przemówiłby jednak bardziej większy minimalizm i pozostawienie niedopowiedzeń, delikatnych aluzji.
Jednej, dwóch metafor.

:) Zastanawiałam się, czy nie zmienić formy zapisu, porzucić wersy na rzecz linijek i wstawić do prozy poetyckiej. Ale zabrakło mi właśnie odpowiedniej dawki zmetaforyzowania. Nie mogłaś wiedzieć, nie znając genezy tekstu, że tu bida z nimi. Przestawiony świat ma odwzorowanie realne. Polana, koty i leśne ptactwo. I atak myszołowa obserwowany przez okno - też. Dobijał ofiarę, gdy chciałam go przepłoszyć, wybiegając z domu.
Lecz przyznaję Ci rację, spojrzałam Twoimi oczami i końcówka jak na lirykę jest za epicka, zbyt rozbudowana, ostatni wers coś przez nią traci.

ithi pisze:Source of the post Ładnie tu. I w wierszu i w komentarzu.

Dzięki, Ithi :D



Awatar użytkownika
xbc
Pisarz domowy
Posty: 54
Rejestracja: sob 07 wrz 2019, 11:01
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Kobieta

Dla nas

Postautor: xbc » pn 25 maja 2020, 18:59

Klimatycznie, bardzo, ale muszę przyznać, że ptaki są bardzo dramatyczne. W sensie podoba mi się jak jest to napisane, ale nie wiem czy podoba mi się to w tym kontekście. To tylko takie moje marginalne marudzenie.

Wrotycz pisze:Source of the post
Na polanie nie straszy czas ani odległość.
Umeblowałam skończony kosmos.
Dwa zwinięte w kłębek sierściuchy na fotelach.
Nic nam nie grozi – mruczą.
...
Patrz na mnie, gdy się boję.


To są moje ulubione wersy... po prostu pięknie napisane. Mogłabym to co dziennie na dzień dobry i ma dobranoc. Chyba tak zrobię.


sapere aude

Awatar użytkownika
Quincunx
Pisarz domowy
Posty: 162
Rejestracja: pt 18 paź 2019, 11:23
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Mężczyzna

Dla nas

Postautor: Quincunx » pn 25 maja 2020, 19:48

Czołem Mistrzyni Wrotyczkowa
A w temacie literek... sam nie wiem, razem tym.
Dlaczego? Ponieważ ilekroć wędruję ze swoim kocim persidłem do weterynarii, słyszę:
Wrotycz pisze:Source of the post Patrz na mnie, gdy się boję.

Jest jak pisuję. Znam te słowa i dlatego tak bardzo boli mnie serducho.
Bu.

Za to zajrzyj na PW.
Będę miał do Ciebie pytanek parę.
A jedno BARDZO ważne, nawet.

Papilotki.


Wiem, że oni nigdy tego nie zrozumieją, ale pod moją maską sarkazmu wspomnienia żyją.

Awatar użytkownika
Wrotycz
Pisarz osiedlowy
Posty: 275
Rejestracja: wt 03 gru 2019, 16:43
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Nie podano

Dla nas

Postautor: Wrotycz » wt 26 maja 2020, 18:28

Xbc, Quin - dziękuję.
xbc pisze:Source of the post muszę przyznać, że ptaki są bardzo dramatyczne. W sensie podoba mi się jak jest to napisane, ale nie wiem czy podoba mi się to w tym kontekście.

Dramatyzm przeżywanej sceny z mojej strony był ogromny. Dalej to widzę, co nie znaczy, że próba opisu wkomponowała się dobrze w wersy.
Dzięki za marudzenie, dzielenie się odbiorem dla autora rzecz najważniejsza.

A Ty, Quin, no rozumiesz emocje. Masz kota.



Awatar użytkownika
Quincunx
Pisarz domowy
Posty: 162
Rejestracja: pt 18 paź 2019, 11:23
OSTRZEŻENIA: 0
Płeć: Mężczyzna

Dla nas

Postautor: Quincunx » wt 26 maja 2020, 19:12

Wrotycz pisze:Source of the post A Ty, Quin, no rozumiesz emocje. Masz kota.


Mam.
A jeżeli Twoje dwa wędrowcy podrapią "żółte marzenie" to dopiero będą emocje, Dramatyczna Pani.


Wiem, że oni nigdy tego nie zrozumieją, ale pod moją maską sarkazmu wspomnienia żyją.


Wróć do „Poezja biała”

Kto jest online

Użytkownicy przeglądający to forum: Obecnie na forum nie ma żadnego zarejestrowanego użytkownika i 3 gości